افکارم پریشون ... اینقد که نمیدونم به چی فکر کنم.آخه من چم شده ؟؟؟؟ همش دلم میخواد گریه کنم ولی گریم نمیاد . وقتی دراز میکشمو چشمامو میبندم میرم تو رویا ... میرم تو دنیایی که دلم میخواست داشته باشم ولی ندارم . حتی یک لحظه از زندگیمم مال خودم نیست ... همه رفتارام مصنوعی . چرا نمیتونم از هیچی خودم راضی باشم ... چزا ؟ چرا ؟ چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟حتی نمیفهمم چرا اینجا مینویسم . اینجایی که کسی نیست . چرا دقت میکنم که پستام مرتب باشه ؟ مگه کسی قراره بخونتشون ؟ سمانه تو یک روانی ... یک نویسنده روانی . که داستاناش اینقد پریشونه که جرعت نمیکنه به کسی بگه من داستان نوشتم . من از ضربه هایی که سعی میکنن بهم بزنن فقط پشت استعداد کامپیوترم قایم شدم .ینی هیچی ندارم که بخوام پشتش قایم بشم . الانم باید برم بخوابم . بخوابم ؟؟؟؟؟؟ هه . نه الانم باید برم تو رویاهام محو بشم تا خوابم ببره . اه حتی نمیتونم حرفامو به هم ربط بدم ... دور سرم کلی فکر میچرخه . هیچکدومم به هیچکدوم ربطی نداره . من چه صبری دارم :(

چهارشنبه بیست و پنجم اسفند ۱۳۹۵ . همیشه ... ♥ دوسـتـت دارمـ ♥ دربـــاره وبــــ کـسـی نـمـیـخـوانـد ولی نـمـیـدانـم چـرا مـن مـیـنـویـسـم !!! البت خـــودم و خـــدا مـــیـــخــوانـیـم هــمــیــنــقـدر کـافـیـسـت ×××××××××××××××××درد دل هـــا یـــک دخـــتـــر مـــــــــــردادیــــــ مـــوضـــوعـــاتـــــ بـــرچـــســـب هـــا لــیــنــک دوســتــانـــ امــکــانـــات وبــــ

گاهی وقتا شده وسط خنده های از ته دلت بغض کنی ؟؟ و بعد سعی کنی تا اشکات نریزن ؟؟؟ و این جاس که خودمونو نابود میکنیم ... طبق آمار احساسات بشریت ... دلتنگی افتضاح ترین حسه ... دلتنگی هیــــــــچ درمانی نداره ... مدت هاست که از سکوت قلبم میگذره ... لحظه هایی که میتونست بهترین روزای زندگیم باشه و نبود ... احساسی که قابل کنترل نیست ... دنیایی که قابل درک نیست ... دغدغه های خنده داری که داره نابودم میکنه ... توکل کردم به خودش... فقط خودش ... اونی که منو تو نقطه ای نشونده که روزی رویام بود ... قطعا حالمو بهتر میکنه ... من و به آرزوی های دیگم میرسونه ... فقط نمیدونم چرا هیچ چیزی برای من ارامش نمیاره ؟؟؟ نمیفهمم چه مرگمه ... چی میخوام ... فقط خدا جونم زود تر حالمو خوب کن ... نمیخوام روز های پر انگیزه زندگیم خراب بشه